Το πρόγραμμα χωρίζεται σε δύο κύκλους. Ο κάθε κύκλος αποτελείται από 12 μαθήματα και η διάρκεια του κάθε μαθήματος είναι 45 λεπτά.



Έναρξη νέου τμήματος την Τρίτη 04 Φεβρουαρίου!!


Για περισσότερες πληροφορίες καλέστε στο τηλέφωνο 2310.422.885 & 2310.422.742.

Μουσικούλα

Loading...

10/9/13

Μουσική αγωγή: Το παιδί επωφελείται αν κάνει μαθήματα μουσικής για λίγο καιρό και μετά σταματήσει;

Πολλά παιδιά αρχίζουν μαθήματα μουσικής και έπειτα από λίγα χρόνια εκπαίδευσης σταματούν για διάφορους λόγους. Οι γονείς συχνά προβληματίζονται κατά πόσον θα είναι χρήσιμα αυτά τα μαθήματα για τα παιδιά τους, ειδικά εάν δεν αποφασίσουν να ακολουθήσουν μια σχετική επαγγελματική κατεύθυνση στο μέλλον. Δεν είναι λίγες οι φορές που οι γονείς πιέζουν τα παιδιά να συνεχίσουν ένα μουσικό όργανο παρά την επιθυμία των παιδιών τους να σταματήσουν, με το επιχείρημα «Να μην πάει χαμένος ο κόπος τόσων χρόνων».
Η επίδραση της μουσικής στον εγκέφαλο είναι ένα καυτό θέμα και απασχολεί τους επιστήμονες εδώ και δέκα χρόνια. Μια καινούργια έρευνα του Northwestern University που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Journal of Neuroscience έρχεται να απαντήσει σε όλους τους γονείς σχετικά με την ωφελιμότητα της μουσικής εκπαίδευσης ακόμη και αν αυτή είναι σύντομη.
Οι ερευνητές του πανεπιστημίου Northwestern για πρώτη φορά εξέτασαν άμεσα τι συμβαίνει όταν τα παιδιά σταματήσουν να παίζουν ένα μουσικό όργανο έπειτα από λίγα χρόνια εκπαίδευσης. Ένα φαινόμενο που ομολογουμένως συμβαίνει πολύ συχνά.

Αποτελέσματα της έρευνας: Στην έρευνα έγινε μια σύγκριση μεταξύ ενηλίκων χωρίς μουσική παιδεία και ενηλίκων με μουσική παιδεία διάρκειας 1-5 και 9-11 χρόνων.
• Η έρευνα αυτή αποδεικνύει πως ακόμη και μικρής διάρκειας μουσική εκπαίδευση κατά την παιδική ηλικία βελτιώνει διάφορες λειτουργίες του εγκεφάλου που σχετίζονται με την ακρόαση και τη σύνθετη επεξεργασία του ήχου.
• Οι ενήλικες που είχαν μουσική εκπαίδευση κατά την παιδική τους ηλικία είχαν διευρύνει την ανταπόκριση του εγκεφάλου σε σύνθετους ήχους, και ήταν πιο ικανοί στο να ξεχωρίζουν τη θεμελιώδη συχνότητα ενός ήχου. Η θεμελιώδης συχνότητα είναι η πιο χαμηλή συχνότητα ενός ήχου. Είναι πολύ σημαντική για την ομιλία και τη μουσική αντίληψη, και διευκολύνει την αναγνώριση ήχων σε σύνθετα και θορυβώδη ακουστικά περιβάλλοντα.
• Η μουσική εκπαίδευση κατά την παιδική ηλικία οδηγεί σε πιο υγιή και δυνατή επεξεργασία του ήχου από το νευρικό σύστημα στη μετέπειτα ζωή του παιδιού.

Συμπεράσματα – Συμβουλές για γονείς; Η επίδραση της μουσικής στην ανάπτυξη του εγκεφάλου είναι κάτι που γνωρίζαμε. Είναι αλήθεια πως πολλά παιδιά λαμβάνουν μουσική εκπαίδευση ομαδικά ή ιδιωτικά, όμως λίγα συνεχίζουν με μαθήματα μουσικής μετά το γυμνάσιο ή λύκειο. Με αυτή την έρευνα, φαίνεται πως ακόμη και μικρής διάρκειας μαθημάτων μουσικής μπορούν να διευρύνουν για πάντα την ικανότητα για ακρόαση και μάθηση των παιδιών. Η μουσική εκπαίδευση κάνει τα παιδιά πιο καλούς ακροατές στη μετέπειτα ζωή τους.


Πηγή:http://www.paidiatros.com/children/mousiki-paidi/

18/11/12

Μουσική για μικρούς...και μεγάλους!


Προς μαμάδες και μπαμπάδες!Πόσες είναι οι στιγμές, τις οποίες επιθυμείτε να ακούσετε το αγαπημένο σας κομμάτι ή τον αγαπημένο σας καλλιτέχνη και δεν μπορείτε γιατί θεωρείτε ότι είναι ακατάλληλη μουσική για το μωρό σας;

Τώρα πλέον δεν χρειάζεται να ανησυχείτε γι' αυτό!Γιατί μπορείτε να ακούτε την αγαπημένη σας μουσική και να την απολαμβάνει και το μωρό σας!Πώς γίνεται αυτό;Με το Rockabye Baby! Το Rockabye Baby είναι μία σελίδα στην οποία περιέχονται καλλιτέχνες και κομμάτια από όλα τα είδη της μουσικής διασκευασμένα όμως με άλλα όργανα που τα κάνουν να ακούγονται σαν νανουρίσματα
Μπορείτε να τα ακούσετε online αλλά και να τα αγοράσετε. Για να ακούσετε ή να αγοράσετε τα CD πατήστε εδώ. Επιπλέον αν πατήσετε στο Youtube την λέξη Rockabye Baby θα σας δώσει και από εκεί πολλές επιλογές. Όλοι οι καλλιτέχνες (Rolling Stones, U2, James Braun,Quenn, Kanye West και πολλοί άλλοι) σας περιμένουν για μοναδικές μουσικές στιγμές με το μικρό σας. Για να είμαστε όλοι ευχαριστημένοι! Περιμένω εντυπώσεις!

23/10/12

Μουσικά οργανάκια!

Η εκμάθηση ενός μουσικού οργάνου μπορεί να αποτελέσει πηγή έμπνευσης και αξιοποίησης των δεξιοτήτων και των ικανοτήτων του παιδιού. Είναι ένας τρόπος να εκφράσει τα συναισθήματα και τις ανάγκες του, ακόμη κι όταν δεν έχει αναπτύξει πλήρως την ικανότητα έκφρασης μέσω λέξεων. Οι νότες θα γίνουν ο δικός του οδηγός και η πρώτη βάση, για να κατανοήσει αργότερα τις βαθύτερες έννοιες της ζωής.

Πώς θα καταλάβετε ποιο είναι το κατάλληλο μουσικό όργανο για το παιδί σας:

1ον «Ακούστε» τη συμπεριφορά του παιδιού

Ως πρώτο βήμα, παρατηρήστε τον τρόπο που κινείται και φέρεται στην καθημερινότητά του.
Όταν παίζει, φωνάζει δυνατά κάνοντας γρήγορες και απότομες κινήσεις ή προτιμάει τη σιωπηλή ενασχόληση με το αντικείμενο που του έχετε δώσει? Όταν ακούει μουσική, εστιάζει σε έντονους και γρήγορους ήχους ή σε απαλές μελωδίες? Όταν διαβάζει, ψιθυρίζει ή ανεβάζει τον τόνο της φωνής του;

2ον Φτιάξτε μαζί του μουσικά… παιχνίδια

Δώστε στο παιδί διαφορετικά μεταξύ τους μουσικά ερεθίσματα. Αφήστε το να ακούσει περισσότερα από ένα είδη μουσικής και διαφορετικά μεταξύ τους μουσικά όργανα, σε εναλλασσόμενες εντάσεις.
Συνήθως τα μικρότερα παιδιά, «μιμούνται» τον ήχο που προτιμούν, είτε είναι μουσική, είτε είναι το ίδιο το όργανο. Βάλτε το να σας «αναπαραστήσει» τον ήχο που κάνει η μελωδία που απόλαυσε περισσότερο.

3ον Διαλέξτε και δοκιμάστε ένα μουσικό όργανο

Ένα παιδί που έχει θορυβώδη παρουσία στην καθημερινότητά του, είναι πιθανό να επιλέξει ένα όργανο όπως η τρομπέτα ή τα κρουστά. Αντίθετα, ένα παιδί που κινείται σε χαμηλότερους τόνους, είναι πιο πιθανό να επιλέξει το πιάνο ή τη φλογέρα.


Τι επιλογές έχετε ανάλογα με την ηλικία του παιδιού:


Έγχορδα μουσικά όργανα


  • Η ηλικία περίπου των 3 ετών θεωρείται κατάλληλη για να ξεκινήσει ένα παιδί να μαθαίνει έγχορδα μουσικά όργανα.
  • Μπορείτε να επιλέξετε τη δημοφιλέστατη κλασική κιθάρα ή ακόμη, και τον βασιλιά των μουσικών οργάνων, το βιολί. Οι χορδές της κιθάρας για παιδιά είναι πλαστικές, οπότε δεν θα ταλαιπωρήσουν τα τρυφερά παιδικά δάκτυλα. Τα μεγέθη ενός βιολιού ποικίλουν, ξεκινώντας από μεγέθη του ενός τετάρτου (¼), οπότε μπορείτε να επιλέξετε το κατάλληλο μέγεθος, για να φτάνουν τα δάκτυλα του παιδιού στα σωστά σημεία.
  • Η διάρκεια σπουδών και για τα δύο όργανα ανέρχεται στα 11 με 12 έτη, αναλόγως με την ευκολία εκμάθησης την οποία το παιδί θα επιδείξει.
  • Η εκμάθηση βιολοντσέλου συνίσταται από τα 4 με 5 έτη και άνω, ενώ για το μπάσο, το οποίο απαιτεί περισσότερη σωματική δύναμη, θεωρητικά το παιδί θα πρέπει να έχει φτάσει στην ηλικία των 11 ετών.

Πνευστά μουσικά όργανα
  • Τα πνευστά όργανα είναι μια καλή βάση για να μάθουν να «διαβάζουν» μουσική, αλλά συνίστανται για παιδιά από 7 ή 8 ετών και άνω.
  • Το πιο βασικό σημείο που πρέπει να προσέξετε, είναι το παιδί να έχει φτάσει σε ηλικία τέτοια, που να έχει πλέον όλα τα ενήλικα δόντια του, καθώς η εκμάθηση πνευστών μουσικών οργάνων απαιτεί πολύ καλό έλεγχο της αναπνοής, αλλά και καλή τοποθέτηση των χειλιών στις σωστές θέσεις γύρω από το επιστόμιο. Οι ασκήσεις αναπνοής, πάντως, επικεντρώνονται στην εξάσκηση από το διάφραγμα και κατά συνέπεια, δεν ταλαιπωρούν τον πνεύμονα.
  • Τα πιο δημοφιλή πνευστά μουσικά όργανα είναι, ως προς τα ξύλινα πνευστά, το κλαρινέτο και το φλάουτο, ενώ ως προς τα χάλκινα πνευστά, η τρομπέτα. Επίσης, πριν την ηλικία των 8, μπορεί να διδαχθεί φλογέρα.
  • Η διάρκεια σπουδών ανέρχεται περίπου στα 8 έτη.
  • Όμποε μπορεί να ξεκινήσει στην ηλικία των 7 ή 8 ετών, ενώ το φαγκότο, που είναι μεγαλύτερο και βαρύτερο δεν κρίνεται κατάλληλο μέχρι το παιδί να κλείσει τα 11 ή 12 έτη.
Κρουστά μουσικά όργανα

  • Η καλύτερη ηλικία να ξεκινήσει το παιδί την εκμάθηση κρουστών μουσικών οργάνων, όπως ντραμς, είναι γύρω στα 8 χρόνια του.
  • Σημαντικό είναι ότι δεν απαιτείται σωματική δύναμη από το παιδί, καθώς μαθαίνουν να χρησιμοποιούν τη βαρύτητα και τους φυσικούς μοχλούς του σώματός τους (βραχίονες, καρπούς, κλπ), για να πετύχουν τους επιθυμητούς ήχους.
  • Αν ανησυχείτε για τον θόρυβο του μουσικού οργάνου αυτού, υπάρχουν στην αγορά ειδικά προστατευτικά που απαλύνουν τους εκκωφαντικούς ήχους.
  • Η διάρκεια σπουδών ανέρχεται περίπου στα 6 έτη.
  • Σε μικρότερες ηλικίες, μπορούν να προμηθευτούν αρχικά ένα μικρό ταμπούρο ή να ασχοληθούν με το ξυλόφωνο, το οποίο έχει και λιγότερες απαιτήσεις.
Πληκτροφόρα μουσικά όργανα

  • Με πιο γνωστό το πιάνο, τα πληκτροφόρα μουσικά όργανα μπορούν να αποτελέσουν μια καλή βάση μουσικής παιδείας για ηλικίες από 4 ετών και άνω.
  • Η διάρκεια σπουδών για ένα ικανοποιητικό επίπεδο ανέρχεται περίπου στα 6 έτη.
  • Εναλλακτικά, το παιδί μπορεί να δοκιμάσει και το αρμόνιο, το οποίο έχει πιο μαλακά πλήκτρα και πιο εύκολη πρακτική, με διάρκεια σπουδών περί τα 3 έτη μόνο. Θα πρέπει να γνωρίζετε, όμως, ότι ένα παιδί που μαθαίνει πιάνο, μπορεί να εξασκήσει και το αρμόνιο, ενώ το αντίθετο δεν ισχύει. 
Πηγή: http://www.paidorama.com

18/10/12

Ο σπόρος της δημιουργικότητας βρίσκεται μέσα σε κάθε παιδί..


'' Ο σπόρος της δημιουργικότητας βρίσκεται μέσα σε κάθε παιδί, η ανάγκη και η επιθυμία για παιχνίδι, πειραματισμό και ανακάλυψη είναι έμφυτες και ασυγκράτητες. Με τη γέννηση του ξεκινάει μια αναζήτηση, μια δημιουργική περιπέτεια. Δεξιότητες και γνώσεις που εμείς τις κατέχουμε, για τα παιδιά αποτελούν προκλήσεις, ψάχνουν και βρίσκουν διαφορετικούς τρόπους να βλέπουν και να κάνουν τα πράγματα. Αυτός ακριβώς είναι και ο ορισμός της παιδικής δημιουργικότητας (Smith, 1966 και May, 1975): το να έχει το παιδί την ικανότητα να χρησιμοποιεί τις ήδη υπάρχουσες γνώσεις του και σε συνδυασμό με καινούρια ερεθίσματα που εμφανίζονται μπροστά του να συνθέτει και να ανακαλύπτει για πρώτη φορά κάτι καινούριο για αυτό. Στην πραγματικότητα, τα παιδιά τα ανακαλύπτουν όλα από την αρχή,  το περπάτημα, τη γλώσσα, τα συναισθήματα, τη ζωγραφική, το διάβασμα,…

Η δημιουργικότητα λοιπόν είναι κάτι που όλοι οι άνθρωποι διαθέτουμε από το ξεκίνημα της ζωής μας, αλλιώς η εξέλιξη του είδους μας δε θα ήταν και τόσο πιθανή.
Τι συμβαίνει όμως στην πορεία προς την ενηλικίωση και χάνουμε όλη αυτή την ορμή; Οι ψυχολογικές πιέσεις που δεχόμαστε από παιδιά ξεκινάνε από τόσο νωρίς, που συχνά μεγαλώνουμε και δε θυμόμαστε καν ότι κάποτε διαθέταμε αυτή την έμφυτη ορμή και ελευθερία για εξερεύνηση, την αυτοπεποίθηση για δράση και δημιουργία.
Ενώ συνήθως ξεκινάμε το σχολείο με αγάπη για δημιουργία και ανακάλυψη, αγαπάμε τα χρώματα, την τέχνη και τα γράμματα, σταδιακά χάνουμε το ενδιαφέρον μας, η τέχνη γίνεται ανάμνηση, και η μάθηση γίνεται δυσκολότερη. Η δημιουργικότητά μας σημειώνει μείωση μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα, όπως άλλωστε δείχνουν οι σχετικές έρευνες, σύγχρονες και παλαιότερες. Στα σχολεία και στην κοινωνία, με κυρίαρχα στοιχεία την επιτήρηση, τον ανταγωνισμό, τον κομφορμισμό, την κριτική και την αξιολόγηση, σε συνδυασμό με την απουσία έμφασης της ανάγκης για καλλιτεχνική αναζήτηση, και το φόβο για το διαφορετικό και το ασυνήθιστο, το δέντρο της δημιουργικότητας δεν είναι δυνατόν να ανθίσει. Το αποτέλεσμα; Καταλήγουμε να πιστεύουμε ότι «δεν έχουμε ταλέντο», ότι «δεν τα καταφέρνουμε με τα καλλιτεχνικά», ότι «δεν μπορούν όλοι να είναι δημιουργικοί», και  αποδεχόμαστε αυτό που μας έκαναν να πιστέψουμε. Αποθαρρυνόμαστε, δεν εξασκούμε τη φαντασία μας, ασκούμε με τη σειρά μας σκληρή κριτική στον εαυτό μας και δεν επιτρέπουμε τα λάθη. Χάνουμε την αθωότητα και την παιδικότητά μας, κι αυτό μπορεί να μας λείπει για πάντα. Για καλή μας τύχη, υπάρχουν γύρω μας πολλά μικρά παιδιά να μας θυμίζουν όλα αυτά που χάνουμε και ξεχνάμε, και αν τα προσεγγίσουμε με σεβασμό και διάθεση να μάθουμε από αυτά και όχι να τα διδάξουμε, μπορεί να ξαναδούμε το παιδί μέσα μας.
Για να καταφέρουμε όμως να ακολουθήσουμε το παιδί μας στις αναζητήσεις του, και να δώσουμε ώθηση στη δημιουργικότητά του (και στη δική μας),  καλό είναι καταρχήν να γνωρίζουμε ποιοι είναι αυτοί οι «δολοφόνοι» της δημιουργικότητας, creativity killers, όπως αναφέρονται στην αγγλική βιβλιογραφία. Είναι κοινές συμπεριφορές και στάσεις, που λίγο πολύ όλοι γνωρίζουμε από προσωπικές εμπειρίες, σχολικές ή οικογενειακές, και συχνά, άθελά μας, αναπαράγουμε.  Σύμφωνα με τα αποτελέσματα δεκάδων ερευνών της Amabile και πολλών άλλων ερευνητών σχετικά με τη δημιουργικότητα των παιδιών, από τη δεκαετία του ’70 μέχρι και σήμερα, οι παρακάτω συμπεριφορές μπορούν να δηλητηριάσουν το παιδικό μυαλό με τέτοιο τρόπο ώστε εύκολα να οδηγήσουν στη μείωση της δημιουργικότητας που παρατηρείται μετά τα πρώτα χρόνια της ζωής μας.
  1. Επιτήρηση- κάνουμε το παιδί να νιώθει ότι συνεχώς το κοιτάμε, τα ελέγχουμε.
  2. Αξιολόγηση- κάνουμε το παιδί να ανησυχεί για το πώς οι άλλοι θα κρίνουν αυτό που κάνει. Τα παιδιά όταν παίζουν πρέπει να ασχολούνται κυρίως με το τι ικανοποιεί αυτά τα ίδια, όχι τους άλλους.
  3. Ανταγωνισμός- βάζουμε τα παιδιά σε μια κατάσταση σύγκρισης,  όπου κάποιος είναι καλύτερος ή χειρότερος, ή όχι το ίδιο καλός.
  4. Υπερβολικός έλεγχος- επεμβαίνοντας συνεχώς και δείχνοντας στα παιδιά μας το πώς ακριβώς να κάνουνε κάτι, δημιουργούμε την αίσθηση ότι η εξερεύνηση και η αναζήτηση είναι  περιττές.
  5. Επιβράβευση – αν χρησιμοποιηθεί υπερβολικά, ή λανθασμένα, μπορεί να αφαιρέσει το εσωτερικό κίνητρο από το παιδί, κάτι που σταδιακά μπορεί να  οδηγήσει το παιδί σε παραίτηση από τη διαδικασία.  
  6. Πίεση, Προσδοκίες- περιμένουμε να δούμε το αποτέλεσμα από τις δράσεις των παιδιών μας, και οι προσδοκίες μας αυτές μπορεί να καταπιέζουν και στεναχωρούν το παιδί.
Αν θέλουμε λοιπόν να σεβαστούμε τα δικαιώματα των παιδιών και να διατηρήσουμε ζωντανό το δέντρο της δημιουργικότητας καλό είναι να θυμόμαστε:
  • Να δίνουμε το χρόνο για δημιουργική έκφραση μέσω παιχνιδιού και τέχνης. Τα παιδιά χρειάζονται πολύ χρόνο μη δομημένου παιχνιδιού φαντασίας, χωρίς την άμεση καθοδήγηση από ενήλικους, χωρίς υποδείξεις και εντολές και χωρίς διακοπές.    
  • Να παρέχουμε ερεθίσματα και υλικά που βοηθούν τα παιδιά να δημιουργήσουν αλλά χωρίς να τους λένε τι να δημιουργήσουν, πού να βάψουν και πώς να πλάσουν, να αποφεύγουμε τα πολλά εμπορικά παιχνίδια που τελικά μειώνουν τις δυνατότητες, να δίνουμε υλικά της φύσης και της καθημερινότητας.
  • Να επιτρέπουμε στο παιδί να παίρνει ρίσκα, να κάνει λάθη και να αποτυγχάνει. Από τα λάθη παίρνουν τα μεγαλύτερα μαθήματα, και όταν αρχίζουν να τα φοβούνται υποσκάπτεται η δημιουργικότητά τους. Καλό είναι να συζητάμε με τα παιδιά για τα λάθη που εμείς κάνουμε και το τι μαθαίνουμε από αυτά, ώστε τα παιδιά να συνηθίσουν στην ιδέα ότι τα λάθη επιτρέπονται και μπορούν να είναι κέρδος.
  • Να μην επιβραβεύουμε τις δημιουργικές και καλλιτεχνικές προσπάθειες τους, δεν το χρειάζονται στην πραγματικότητα. Το κίνητρό για δράση και δημιουργικότητα είναι εσωτερικό, δε δημιουργούν για να κερδίσουν κάτι εξωτερικό. Μπορούμε όμως να επαινούμε επιβραβεύοντας λεκτικά την προσπάθεια και τη συμμετοχή σε κάποια δραστηριότητα, πχ «βλέπω πως δούλεψες με πολύ δύναμη τον πηλό», «προσπάθησες πολύ για να το κάνεις τόσο ψηλό!»
  • Να μην αξιολογούμε, να μην κριτικάρουμε (ούτε λεκτικά, ούτε με τη γλώσσα του σώματος). Το κακό είναι ότι είτε θετικά αξιολογήσουμε (μπράβο είναι πολύ ωραίο!), είτε αρνητικά (χάλια έγινε η ζωγραφιά σου, δε φαίνεται καθαρά), το παιδί μαθαίνει ότι κάποιος θα κρίνει το έργο του, ότι σε κάποιον θα αρέσει ή όχι, κι έτσι σταδιακά μπορεί να οδηγηθεί στην εγκατάλειψη της προσπάθειας. Αντί να αξιολογήσουμε μπορούμε να περιγράψουμε την προσπάθεια του παιδιού, πχ. βλέπω πως εδώ έριξες πολλά χρώματα και ανακατεύτηκαν μεταξύ τους!, ή να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας, πχ «τα χρώματα αυτά μου θυμίζουν το καλοκαίρι που το αγαπώ πολύ».   
  • Όταν το παιδί παίζει ή ασχολείται με καλλιτεχνικές δραστηριότητες, να προσπαθούμε να μη διδάσκουμε, να μην καθοδηγούμε, να μη δίνουμε τα δικά μας πρότυπα και να μην περιμένουμε από το παιδί παρόμοια με τα δικά μας δημιουργήματα. Πρέπει να καταφέρουμε να δώσουμε την ελευθερία να δοκιμάσουν τις ιδέες τους, ακόμα κι αυτές που δε βγάζουν κανένα νόημα για εμάς.

Όλα αυτά βέβαια είναι μάλλον δύσκολο να τα καταφέρουμε από τη μια μέρα στην άλλη. Οι εκπαιδευτικές εμπειρίες που έχουμε σαν παιδιά και ο ανταγωνισμός της κοινωνίας μας συχνά μας επηρεάζουν και μας οδηγούν στην αναπαραγωγή μαθημένων συμπεριφορών, χωρίς αναγκαστικά να έχουμε ελέγξει την ορθότητά τους. Μπορεί να χρειαστεί μεγάλη προσπάθεια, συχνή εξάσκηση και υπενθύμιση για να καταφέρουμε να αλλάξουμε τους τρόπους μας. Τα μικρά παιδιά μπορούν να μας βοηθήσουν πολύ σε αυτό, αρκεί να τα παρατηρούμε και σε μεγάλο βαθμό να τα μιμούμαστε.

Η δημιουργικότητα και η δυνατότητα εξάσκησής της είναι βασική για τη μάθηση, την καλλιέργεια δεξιοτήτων, τη συναισθηματική υγεία, την κοινωνικοποίηση, την πρωτότυπη σκέψη και τη διαλεκτική. Είναι σημαντική όχι μόνο για το κάθε άτομο ξεχωριστά, αλλά για ολόκληρη τη κοινωνία, και τη χρειαζόμαστε ίσως περισσότερο από ποτέ. Ευτυχώς, ο έρευνες γύρω από τη δημιουργικότητα, εκτός από τη μείωση που παρατηρούν με το ξεκίνημα του σχολείου, δείχνουν ότι σε πολλούς ανθρώπους η δημιουργικότητα ξαναπαρουσιάζει αύξηση προς, ή μετά το τέλος της ακαδημαϊκής τους πορείας. Αυτό σημαίνει ότι η δημιουργικότητα είναι μια δεξιότητα που μπορούμε να αποκτήσουμε, να την εξασκήσουμε και να την ενισχύσουμε σε οποιαδήποτε ηλικία, καταρχήν στον εαυτό μας, και να τη χρησιμοποιούμε όλο και περισσότερο στην καθημερινή μας ζωή.

Οι δημιουργικές και οι καλλιτεχνικές εμπειρίες που θα έχουν τα παιδιά μας, στο σπίτι και στο σχολείο, σε μεγάλο βαθμό θα καθορίσουν την ανάπτυξή τους, τις επιλογές τους, την ικανότητα τους να προσφέρουν και να δημιουργήσουν κάτι πρωτότυπο και διαφορετικό. Σε μεγάλο βαθμό επίσης θα καθορίσουν και τις κοινωνικές εξελίξεις. Είναι ευθύνη όλων μας, εκπαιδευτικών και γονέων, να προσφέρουμε χώρο, χρόνο, ερεθίσματα και ενθάρρυνση, να σεβόμαστε τις επιλογές των παιδιών και να μην περιμένουμε τίποτα άλλο εκτός από το να τα βλέπουμε να διασκεδάζουν, έτσι μαθαίνουν καλύτερα και είναι πιο ευτυχισμένα. Και πάντα να θυμόμαστε ότι μεγάλες αλλαγές μπορούν να συμβούν ανάλογα με το πώς φερόμαστε στον εαυτό μας και στην οικογένεια, στο κοινωνικό περιβάλλον και ανάλογα με το τί περιμένουμε και απαιτούμε από τα σχολεία των παιδιών μας. Η καλλιέργεια της δημιουργικής και καλλιτεχνικής σκέψης- αλλά και της κριτικής και ηθικής συγχρόνως-αποτελεί βασική προϋπόθεση.''

Σχετική βιβλιογραφία

  • Collins M.A. & Amabile T.M. (1999) Motivation and Creativity. In Sternberg, R.J. Handbook of Creativity. Cambridge University Press: USA
  • Hennessey, B.A. & Amabile, T.M. (1988). The conditions of creativity. In Sternberg R.J. The nature of creativity. Cambridge University Press: New York, p.11-38
  • Lowenfeld, V. & Brittain, W.L. (1982.) Creative and Mental Growth. Macmillan Publishing Co., Inc: USA   
  • Schirrmacher, R. (2008). Τέχνη και Δημιουργική Ανάπτυξη των Παιδιών. Εκδόσεις Έλλην


 Πηγή:Ελένη Οικονομίδου, MSc Αναπτυξιακή Ψυχολογίας, Hehe-Art
 

16/10/12

Η μουσική αυξάνει το IQ..;

Μήπως ο γιος σας είναι ανορθόγραφος, η κόρη σας δυσκολεύεται στην αριθμητική και εσείς ξεχνάτε αυτά που σας λένε οι φίλοι σας; Ακούστε το αγαπημένο σας CD ή πιάστε την ξεχασμένη από άλλες εποχές κιθάρα που σκονίζεται στην αποθήκη του σπιτιού σας. Δεκάδες είναι οι έρευνες που υποστηρίζουν ότι η μουσική έχει θετική επίδραση στο μυαλό μας και κυρίως στον εγκέφαλο των μικρών παιδιών.



Η μουσική μάς «μιλάει»

Πολύ πρόσφατα στοιχεία αποδεικνύουν ότι υπάρχει βαθιά βιολογική σύνδεση μεταξύ μουσικής και ομιλίας. Δύο έρευνες από το Πανεπιστήμιο «Duke» έδειξαν ότι οι μουσικές κλίμακες που χρησιμο­ποιούνται συχνότερα ανά τους αιώνες είναι εκείνες που τείνουν να μιμούνται τη φυσιολογία της ανθρώπινης φωνής. Επομένως, εικάζουν οι επιστήμονες, καταλαβαί­νουμε τα συναισθή­ματα που εκφράζονται μέσω της μουσικής, επειδή η μουσική μι­μείται τον τρόπο που αυτά εκφράζονται μέσω της ομιλίας.



Από τον Mozart στους Blur
Σύμφωνα με έρευνα του καθηγητή Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο κ. Glenn Schellenberg σε παιδιά ηλικίας 10 και 11 ετών, τα οφέλη από την ακρόαση μουσικής μπορεί να είναι πιο εμφανή όταν ο ακιότητα: μαθήματα πιάνου, μαθήματα τραγουδιού, μαθήματα θεατρικού παιχνιδιού και στην τελευταία δεν δόθηκε καμία εργασία. Οι ομάδες που παρακολούθησαν τα μαθήματα μουσικής (πιάνο, τραγούδι) είχαν καλύτερα αποτελέσματα σε διάφορα τεστ νοημοσύνης. Μία ακόμα μελέτη του ίδιου καθηγητή σε παιδιά ηλικίας 6-11 ετών επιβεβαιώνει τη σχέση μουσικής και ευφυΐας.

Ανάγνωση, μαθηματικά και όχι μόνο
Τη θετική σχέση ανάμεσα στη μουσική εκπαίδευση και τις επιδόσεις σε άλλα πεδία βεβαίωσαν και επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Long Island. Σύμφωνα με την έρευνα που δημοσίευσαν το καλοκαίρι του 2009 στο περιοδικό «Psychology of Music», μαθητές που για 3 συνεχόμενα χρόνια έκαναν πιάνο παρουσίασαν βελτίωση στηκαν σε ομάδες και στην καθεμία ανατέθηκε μία διαφορετική δραστηριότητα: μαθήματα πιάνου, μαθήματα τραγουδιού, μαθήματα θεατρικού παιχνιδιού και στην τελευταία δεν δόθηκε καμία εργασία. Οι ομάδες που παρακολούθησαν τα μαθήματα μουσικής (πιάνο, τραγούδι) είχαν καλύτερα αποτελέσματα σε διάφορα τεστ νοημοσύνης. Μία ακόμα μελέτη του ίδιου καθηγητή σε παιδιά ηλικίας 6-11 ετών επιβεβαιώνει τη σχέση μουσικής και ευφυΐας.

Ανάγνωση, μαθηματικά και όχι μόνο
Τη θετική σχέση ανάμεσα στη μουσική εκπαίδευση και τις επιδόσεις σε άλλα πεδία βεβαίωσαν και επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Long Island. Σύμφωνα με την έρευνα που δημοσίευσαν το καλοκαίρι του 2009 στο περιοδικό «Psychology of Music», μαθητές που για 3 συνεχόμενα χρόνια έκαναν πιάνο παρουσίασαν βελτίωση στην ικανότητα ανάγνωσης, στη λεκτική έκφραση και στη μαθηματική σκέψη σε σχέση με τους μαθητές που δεν είχαν παρακολουθήσει μουσικά μαθήματα. Ωστόσο, όπως λέει και ο κ. Schellenberg, η βελτίωση αυτή είναι προσωρινή όταν απλώς ακούμε μουσική, και μπορεί να οφείλεται στο ότι μας φτιάχνει τη διάθεση και μας κινητοποιεί.
Από την άλλη, η εκμάθηση μουσικής απαιτεί πολλές δεξιότητες: συγκέντρωση, προσοχή, μνήμη, συντονισμό, πειθαρχία. Γι’ αυτό και όταν μαθαίνουμε ένα μουσικό όργανο, τα οφέλη «διαρκούν» περισσότερο και δεν αφορούν μόνο τις μουσικές μας ικανότητες αλλά ένα ευρύτερο πεδίο. Με άλλα λόγια, τα μαθήματα μουσικής είναι ένα «εργαλείο» που μπορεί να «αναδιαμορφώσει» τον εγκέφαλο, ενεργοποιώντας τις συνδέσεις μεταξύ διαφορετικών ζωνών του εγκεφάλου, μουσικών και μη μουσικών.

Για δυνατή μνήμη
Η μουσική συμβάλλει στο «χτίσιμο» γερής μνήμητικής μνήμης, όπου οι μαθητές έπρεπε να θυμηθούν εικόνες.

Μας κάνει η μουσική πιο έξυπνους;
Mιλήσαμε με τον κ. Glenn Schellenberg, καθηγητή Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, ο οποίος μας είπε τα εξής: «Ασχολήθηκα με το αντικείμενο αυτό εξαιτίας του μεγάλου ενδιαφέροντος που υπάρχει γύρω από την ιδέα ότι η μουσική μάς κάνει πιο έξυπνους. Η δουλειά μου επικεντρώνεται κυρίως στα παιδιά, γιατί σε γενικές γραμμές οι εμπειρίες έχουν μεγαλύτερη επίδραση στην ανάπτυξη και τη δομή του εγκεφάλου τους. Έτσι, η ακρόαση ή η εκμάθηση μουσικής από μικρή ηλικία μπορεί να επηρεάσει θετικά τις γνωσιακές μας ικανότητες και την ακαδημαϊκή μας απόδοση. Η ακρόαση μουσικής μπορεί ίδευσης είχαν, τόσο καλύτερα ήταν τα αποτελέσματά τους. Δεν συνέβη όμως το ίδιο με το τεστ οπτικής μνήμης, όπου οι μαθητές έπρεπε να θυμηθούν εικόνες.

Μας κάνει η μουσική πιο έξυπνους;
Mιλήσαμε με τον κ. Glenn Schellenberg, καθηγητή Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Τορόντο, ο οποίος μας είπε τα εξής: «Ασχολήθηκα με το αντικείμενο αυτό εξαιτίας του μεγάλου ενδιαφέροντος που υπάρχει γύρω από την ιδέα ότι η μουσική μάς κάνει πιο έξυπνους. Η δουλειά μου επικεντρώνεται κυρίως στα παιδιά, γιατί σε γενικές γραμμές οι εμπειρίες έχουν μεγαλύτερη επίδραση στην ανάπτυξη και τη δομή του εγκεφάλου τους. Έτσι, η ακρόαση ή η εκμάθηση μουσικής από μικρή ηλικία μπορεί να επηρεάσει θετικά τις γνωσιακές μας ικανότητες και την ακαδημαϊκή μας απόδοση. Η ακρόαση μουσικής μπορεί να αλλάξει τη διάθεσή μας
και αυτή με τη σειρά της τη συμπεριφορά μας και τις εμπειρίες μας, ενώ από την άλλη τα μαθήματα μουσικής σχετίζονται με διανοητικά πλεονεκτήματα. Όμως, οι μηχανισμοί που οδηγούν στο αποτέλεσμα αυτό δεν είναι ξεκάθαροι. Παρόμοια οφέλη μπορεί να έχουν και άλλες εξωσχολικές δραστηριότητες. Ωστόσο, αυτό που κάνει τα μαθήματα μουσικής ιδιαίτερα είναι ότι πρόκειται για μια εκ παιδευτική δραστηριότητα που τα παιδιά απολαμβάνουν, ενώ ταυτόχρονα καλλιεργεί πολλές δεξιότητες, όπως το να συγχρονίζουν τις κινήσεις των χεριών, το να διαβάζουν και να παίζουν ταυτόχρονα τις νότες, την αφαιρετική σκέψη. Αν θέλετε, λοιπόν, και το αντέχει η τσέπη σας, κάντε μαθήματα μουσικής. Όσο για το γενικό συμπέρασμα από τις έρευνες στον τομέα της μουσικής και της ευφυΐας; Τα πιο έξυπνα παιδιά είναι πιο πιθανό να παρακολουθήσουν μαθήματα μουσικής και τα μαθήματα αυτά ενισχύουν τις νοητικές διαφορές».

Προάγει την ευρηματικότητα
Έρευνα από το Πανε­πιστήμιο «Vanderbilt» έδειξε ότι οι επαγγελματίες μουσικοί έχουν πιο δημιουργική σκέψη σε σχέση με τους μη μου­σικούς. Οι μουσικοί φαίνεται ότι βρίσκουν πιο ευφάνταστες λύσεις σε διάφορα προβλήματα: Σε ένα από τα πειράματα έπρεπε να βρουν νέες χρήσεις σε ορισμένα οικιακά αντικείμενα. Η ομάδα των μουσικών ήταν αυτή που βρήκε τις πιο πρωτότυπες χρήσεις.

Η συναισθηματική αντίδραση του εγκεφάλου στη μουσική ξεκινά σε μόλις 250 χιλιοστά του δευτερολέπτου από το άκουσμά της, δηλαδή είναι το ίδιο γρήγορη με τα αντανακλαστικά μας μπροστά στον κίνδυνο

Για το σώμα και την ψυχή
Για την καρδιά Η καρδιά είναι το πιο ευάλωτο όργανο στο στρεδράσεις που συνδέονται με την ευχαρίστηση και τη χαλάρωση, δείχνει μελέτη του Πανεπιστημίου «McGill» του Montreal. 


Πηγή:www.vita.gr

13/10/12

Ένα ευνοϊκό περιβάλλον για την εξέλιξη της σχέσης του παιδιού με τη μουσική

   Καθώς το παιδί μεγαλώνει και αναπτύσσει τα ιδιαίτερα και μοναδικά χαρακτηριστικά του, η τέχνη της μουσικής μπορεί γίνει ένα σημαντικό μέσο έκφρασης και δημιουργίας.
Πώς μπορούμε όμως, να δημιουργήσουμε ένα περιβάλλον για το παιδί που θα ευνοεί την εξέλιξη μιας όμορφης σχέσης με τη μουσική ως εκφραστικό και δημιουργικό μέσο;
Σίγουρα είναι οικεία σε όλους μας η εικόνα να δίνουμε με ευκολία στα χέρια ενός παιδιού μολύβια, χρώματα, χαρτιά προκειμένου να αποτυπώσει τις πρώτες του γραφικές ή ζωγραφικές ανησυχίες. Εμπλουτίζουμε, πολύ σωστά, τα εκφραστικά του εργαλεία με δαχτυλομπογιές, μαρκαδόρους και άλλα χρώματα έτσι ώστε να μην του λείπουν τα μέσα να εκφραστεί. Τι χρειάζεται όμως να του παρέχουμε έτσι ώστε να μυηθεί στην τέχνη της έκφρασης των ήχων;


Ηχητικά ερεθίσματα
   Ίσως το σημαντικότερο στοιχείο προς αυτή την κατεύθυνση αποτελούν τα ηχητικά ερεθίσματα που δίνουμε στο παιδί μας. Οπωσδήποτε μπορούν να είναι πολλαπλά και ποικίλα. Η φωνή μας αποτελεί πρωταρχικό και σημαντικότατο τέτοιο ερέθισμα. Τα νανουρίσματα, οι κραυγές χαράς με τις ακαταλαβίστικες αλλά αρχέγονης σημασίας λέξεις που συνοδεύουν το μπάνιο ή το ντύσιμο του παιδιού, τα πρώτα παιχνίδια που κρύβουν μέσα τους τις πρώτες μελωδίες (π.χ. “πάει ο λαγός να πιει νερό...”, “κούπεπε-κούπεπε”) αλλά και τραγούδια ή μουσική που μπορούμε να επιλέξουμε με κριτήριο την ποιότητα και την αυθεντικότητα των μουσικών εκτελέσεων είναι πολύ σημαντικά 
ακουστικά ερεθίσματα.


Ηχητικά εργαλεία έκφρασης
   Βεβαίως, εξίσου σημαντικό είναι να δώσουμε στα χέρια του παιδιού μας ηχητικά εργαλεία έκφρασης.Η πολύ απλή κουδουνίστρα, εάν μάλιστα είναι φτιαγμένη από φυσικά και φιλικά υλικά που παράγουν όμορφο ήχο, είναι το πρώτο μουσικό όργανο.
Σίγουρα μπορούν ν' ακολουθήσουν κι άλλα:

  • οι κουτάλες τις κουζίνας, οι κατσαρόλες... κι άλλα πολλά σπιτικά αντικείμενα που μπορούν να εξάψουν τη φαντασία του παιδιού και να αποτελέσουν αυτοσχέδια μουσικά όργανα.
  • Τα μικρά πήλινα κανατάκια που κάνουν τον ήχο του πουλιού ή συρόμενες σφυρίχτρες είναι μουσικά παιχνίδια κατάλληλα για την πρώτη πνευστή αναζήτηση.
  • Ωστόσο μπορούμε να εμπλουτίσουμε τη μουσική εξερεύνηση με διάφορα μουσικά όργανα όπως κάποιο τύμπανο, μικρά κρουστά, κάποιο ξυλόφωνο ή μεταλλόφωνο, ίσως μια μικρή κιθάρα ή ένα μικρό αρμόνιο αρκεί βέβαια να τα έχουμε προμηθευτεί από εξειδικευμένα καταστήματα έτσι ώστε να μην χρειάζεται να κοστίζουν πολύ, αλλά να εγγυώνται την ποιότητα για την ακουστική εξέλιξη του παιδιού.
  • Ή ακόμη εάν τύχει και υπάρχει ήδη κάποιο μουσικό όργανο στο σπίτι, π.χ. ένα παλιό πιάνο, ας φροντίσουμε να είναι κουρδισμένο και ανοιχτό για το παιδί.

   Οφείλουμε να άλλωστε να θυμόμαστε ότι όλα αυτά δεν τα παρέχουμε στο παιδί μας περιμένοντας ν' ακούσουμε κάτι που θα ευχαριστούσε ίσως τα ενήλικα αυτιά μας, αλλά να θυμόμαστε ότι αποτελούν εργαλεία έκφρασης και ανάπτυξης της φαντασίας του.
Ας το παρακινήσουμε παραδείγματος χάριν να μας διηγηθεί την ιστορία που φτιάχνει ενώ χτυπάει μονότονα μία χορδή ή ένα πλήκτρο. Η ας συνεχίσουμε μαζί του το τραγούδι που λέει ενώ ζωγραφίζει, χωρίς απαραίτητα να ψάχνουμε για ομοιοκαταληξίες.

   Άλλωστε όταν θεωρήσουμε ότι το παιδί έχει ανάγκη μιας εξειδικευμένης καθοδήγησης στη μύησή του στη μουσική, τότε θα αναζητήσουμε ένα κατάλληλο μουσικό σχολείο και ένα ειδικά εκπαιδευμένο δάσκαλο γι αυτό το σκοπό, έτσι ώστε να μην “φιμωθεί” η ηχητική έκφραση της φαντασίας του αλλά να αποκτήσει τις θεμελιώδεις γνώσεις για μια μουσική σπουδή.

  Κι ας μην ξεχάσουμε ότι μέσα σε ένα σύστημα εκπαίδευσης που κυρίως στοχεύει και απευθύνεται στην λογική ανάπτυξη της προσωπικότητας πόσο σημαντικό είναι να δώσουμε χώρο και να δημιουργήσουμε τις απαραίτητες συνθήκες για συναισθηματική έκφραση δεδομένου ότι η Μουσική, τέχνη του αόρατου και του αφηρημένου, αποτελεί μια γλώσσα επικοινωνίας μοναδική και μη γλωσσική, που μας επιτρέπει να εκφράσουμε τον συναισθηματικό μας κόσμο.

Πηγή: http://www.paidorama.com

12/10/12

Τα παιδιά που παίζουν μουσικά όργανα ασκούν σώμα και πνεύμα...

Τα παιδιά που μαθαίνουν να παίζουν ένα μουσικό όργανο όχι μόνο έχουν μία διέξοδο για τη δημιουργικότητα τους, αλλά διατηρούν σε φόρμα το μυαλό και τους μυς τους. Ενδιαφέρον εύρημα αλλά όχι και τόσο γνωστό αυτό το όφελος, σύμφωνα με την Λώρα Yeh, διευθύντρια της μουσικής σχολής του Σαν Λούις.
Η Λώρα Yeh διδάσκει βιολί σε 30 μαθητές της σχολής. Σε συνέντευξη τύπου είπε: «Δεν είναι πρόγραμμα απώλειας βάρους, και παίζοντας βιολί δεν είναι σα να τρέχεις σε μαραθώνιο, αλλά ασκούνται πολλοί μύς και αυτό βοηθάει τη φόρμα του σώματος. Αυτό είναι όφελος και για τους ενήλικες που παίζουν βιολί. Ο σύζυγός μου τελευταία δεν έπαιζε βιολί, λόγω επαγγελματικών υποχρεώσεων. Από τότε που ξανάρχισε να παίζει έχασε αρκετά κιλά, ενώ δεν άλλαξε τίποτ’ άλλο στις δραστηριότητές του». Η Yeh είπε ότι έχει παρατηρήσει σε πολλούς μαθητές της καλύτερη γενική φυσική κατάσταση και βελτίωση της υγείας τους με το παίξιμο του βιολιού.
 «Με τόση παιδική παχυσαρκία, η μουσική μπορεί να βοηθήσει και να πάρει λίγο από το χρόνο που τα παιδιά βλέπουν τηλεόραση και τρώνε φαγητό»   Ο Chris Pinkston, διευθυντής ορχήστρας σε Δημόσια Σχολεία επί 18 χρόνια, συμφώνησε ότι παίζοντας μουσικά όργανα η υγεία ενός παιδιού μπορεί να βελτιωθεί. «Διδάσκουμε τη σωστή στάση σώματος και τον τρόπο που πρέπει να κάθονται και να κρατούν το μουσικό όργανο, χρησιμοποιούμε πολύ το πάνω μέρος του σώματος, αναπτύσσοντας τους μύς της πλάτης και των χεριών» εξήγησε ο Pinkston.  Άλλο όφελος από το παίξιμο μουσικών οργάνων είναι η μείωση του στρές, σύμφωνα με μία πρόσφατη μελέτη του Medical Science Monitor.
Επίσης η μάθηση ενός οργάνου επίσης βοηθάει τα παιδιά να βελτιώσουν τις κινητικές τους επιδεξιότητες, σύμφωνα με την Yeh. Μαθαίνουν οι μαθητές να απομονώνουν τους μύς, να κινούν τα δάκτυλα ανεξάρτητα, δυναμώνουν οι μύς των δακτύλων ενώ μαθαίνουν επίσης να χαλαρώνουν την ένταση των μυών.  Βελτιώνεται επίσης η κυκλοφορία του αίματος. Σε έναν ηλικιωμένο κύριο, ο γιατρός διαπίστωσε ότι το βιολί βοηθούσε την υγεία της καρδιάς του και την κυκλοφορία στα άκρα του.
Το παίξιμο ενός μουσικού οργάνου, σύμφωνα με τον Pinkston, επίσης ασκεί τον εγκέφαλο. «Παίζοντας ένα μουσικό όργανο, χρησιμοποιούνται περισσότερα τμήματα του εγκεφάλου απ’ όσα χρησιμοποιεί κανείς σε μία πανεπιστημιακή σχολή. Στις εισαγωγικές εξετάσεις όσοι παίζουν ένα μουσικό όργανο έχουν υψηλότερες επιδόσεις από τους υπόλοιπους μαθητές.»
Όχι μόνο το βιολί, αλλά όλα τα όργανα έχουν αυτές τις ευεργετικές επιδράσεις.
«Στο βιολί και τη βιόλα, αλλά και στο τσέλο, οι  μαθητές κάνουν διάφορες κινήσεις και με το σώμα τους» εξηγεί η Yeh.»
«Ακόμη και στο πιάνο οι μαθητές τεντώνουν το σώμα για να παίξουν από το ένα άκρο ως το άλλο, παρόλο που γενικά κάθονται. Επίσης μαθαίνοντας πιάνο δυναμώνουν πολύ τα χέρια και αυξάνεται η επιδεξιότητα» πρόσθεσε.»
 Τα πνευστά βελτιώνουν πολύ την αναπνοή, δυναμώνουν το στομάχι και τους παρασπονδύλιους μύς.
 Τα παιδιά που παίζουν σε μπάντα που κινείται έχουν αυξημένη φυσική άσκηση.
Ο χορός επίσης είναι έξοχη φυσική δραστηριότητα για όλη την οικογένεια.
Η Δρ. Mary Zurn, αντιπρόεδρος εκπαίδευσης των σχολείων Primrose στην Ατλάντα, λέει:  «Ο χορός είναι ένα είδος δημιουργικής έκφρασης που βοηθά στην οικοδόμηση αυτοπεποίθησης»
«Το να παίζει ένα παιδί μουσικό όργανο δεν είναι άσκηση όταν ασχολείται με αυτό μόνο λίγα λεπτά την ημέρα, χρειάζεται μία ώρα κάθε μέρα προκειμένου να έχει όφελος στη φυσική του κατάσταση. Μετά από δύο ώρες παιξίματος τα παιδιά είναι πράγματι κουρασμένα, αφού αυτό είναι προπόνηση», συμπλήρωσε η Yeh.

Πηγή: http://www.ego.gr/

Πως να δυναμώσετε τη σχέση των παιδιών με τη μουσική...

Η ακρόαση κλασσικής μουσικής μπορεί να κάνει τα παιδιά πιο έξυπνα; Αλήθεια ή όχι πολλοί γονείς υποστηρίζουν ότι από τότε που γνώρισαν την κλασσική μουσική στα μικρά τους εκείνα την απολαμβάνουν όπως και τα άλλα είδη της μουσικής.
Σίγουρα με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τα περισσότερα παιδιά έρχονται σε επαφή με την κλασσική μουσική. Πολλοί όμως είναι οι γονείς που δεν γνωρίζουν πώς να εισάγουν τα παιδιά τους στη συνειδητή ακρόαση της κλασσικής μουσικής. Παρακάτω θα βρείτε 10 τρόπους που μπορούν να σας βοηθήσουν να κάνετε τη μουσική του Beethoven, του Bach και άλλων κλασσικών συνθετών απολαυστική όχι μόνο για τα παιδιά σας αλλά και για εσάς τους ίδιους.
ΞΕΚΙΝΗΣΤΕ ΜΕ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΟΥ ΝΑ ΣΑΣ ΑΡΕΣΕΙ
Αν σας αρέσει ένα κλασσικό μουσικό κομμάτι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να αρέσει και στο παιδί σας. Αν δεν γνωρίζετε πολλά κλασσικά κομμάτια, καλό θα είναι να ψάξετε λίγο πρώτα ακούγοντας διάφορα κομμάτια και να βρείτε αυτά που θέλετε να μοιραστείτε με το παιδί σας. Για να κάνετε μια καλή αρχή, υπάρχουν έτοιμες συλλογές από τα πιο γνωστά κλασσικά κομμάτια που πιθανόν θα γνωρίζετε.
ΜΗΝ ΠΕΡΙΟΡΙΖΕΣΤΕ ΜΟΝΟ ΣΤΗΝ ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΜΟΥΣΙΚΗ
Η κλασσική μουσική δεν είναι η μόνη καλή μουσική για τα παιδιά. Όταν βάζετε κλασσική μουσική  να ακούσουν τα παιδιά σας μπορείτε να βάλετε και άλλα είδη όπως ποπ, ροκ, μπλουζ, κάντρι, R&B και τζαζ ή όποιο άλλο είδος επιθυμείτε. Τα παιδιά δε χρειάζονται να τους βάζουν τη μουσική που ακούν σε κατηγορίες. Αν ακούν πολλά και διαφορετικά είδη, τα αγαπημένα τους μουσικά κομμάτια θα προέλθουν από όλα τα είδη.
ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΣΥΝΑΥΛΙΕΣ
Το μεγαλύτερο μέρος της μουσικής που ακούν οι άνθρωποι είναι μέσα από cd. Αλλά ο καθένας μας εκτιμά πολύ περισσότερο τη μουσική όταν βλέπουν ζωντανά πώς παράγεται. Όταν παρακολουθούμε ένα κονσέρτο μουσικής, τη βλέπουμε και νιώθουμε τον ήχο ζωντανά. Η ύπαρξη κοινού επηρεάζει και βοηθάει την ερμηνεία να βγαίνει διαφορετικά. Υπάρχουν προγράμματα κλασσικής μουσικής για μικρά παιδιά, που τα εισάγουν στον κόσμο της κλασσικής μουσικής και των κλασσικών συνθετών και τους δίνουν την ευκαιρία να συναντήσουν από κοντά μουσικούς, να δουν την ποικιλία των μουσικών οργάνων και φυσικά να βιώσουν την ατμόσφαιρα μιας συναυλίας.
ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΤΑ ΜΟΥΣΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ
Πολλοί συνθέτες έχουν χρησιμοποιήσει μουσικά όργανα με τρόπο που τα κάνουν διασκεδαστικά για τα παιδιά και τα βοηθάνε να μάθουν να αναγνωρίζουν τον ήχο τους. Ο Βιβάλντι χρησιμοποίησε τη βιόλα για να παρομοιάσει το γαύγισμα ενός σκύλου στις 4 εποχές , και στον Πέτρο και το λύκο, ο Προκόφιεφ χρησιμοποίησε μουσικά όργανα για να αναπαραστήσει χαρακτήρες της ιστορίας του: το όμποε παίζει την πάπια, το κλαρινέτο τη γάτα, το φλάουτο το πουλάκι, και τα γαλλικά κόρνα τον επικίνδυνο λύκο. Από τη στιγμή που τα παιδιά θα μπορούν να αναγνωρίζουν αυτά τα μουσικά όργανα, μπορούμε να τους δείξουμε φωτογραφίες, να τα αναγνωρίσουν σε άλλα μουσικά κομμάτια και να μιλήσουμε με τα παιδιά για το πώς παράγουν τον ήχο και τι συναισθήματα τους προκαλεί το κάθε μουσικό όργανο. Και φυσικά θα βοηθήσει πολύ να παρευρεθείτε με τα παιδιά σε μια ζωντανή συναυλία για να δουν και να ακούσουν τα μουσικά όργανα από κοντά.

ΣΥΝΔΕΣΤΕ ΤΙΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Εξηγήστε στα παιδιά ότι οι κλασσικοί συνθέτες δεν είναι πολύ διαφορετικοί από τους συνθέτες του σήμερα. Ο Μότσαρτ και ο Μέντελσον ξεκίνησαν την μουσική τους καριέρα και έγιναν πολύ γνωστοί σε πολύ μικρή ηλικία, όπως η Britney Spears, ο Stevie Wonder και άλλοι. Και 150 χρόνια πριν ο συνθέτης και πιανίστας Φραντς Λιστ φορούσε περίεργα κοστούμια όπως ο Έλτον Τζον και ο Όζι Όσμπορν. Αυτή είναι απλά η αρχή και θα εκπλαγείτε με πόσες άλλες ομοιότητες θα βρείτε.

ΨΑΞΤΕ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
Οι ιστορίες, τα γεγονότα και τα ανέκδοτα κάνουν τη μουσική πιο ευχάριστη. Αν έχετε ακούσει αυτό που ο Μπραμς κοιμήθηκε μόλις άκουσε το Λιστ να παίζει πιάνο στο σπίτι του… Και το άλλο που ο Τζοσεφ Χάυντ έγραψε επιτέλους μια συμφωνία που μπόρεσε να κρατήσει το κοινό ξύπνιο – και δεν είναι άλλη από την περίφημη συμφωνία του “Surprise”. Αν ψάξετε περισσότερο στη ζωή και τη μουσική των κλασσικών συνθετών θα βρείτε κι άλλα περιστατικά… Όταν ας πούμε μάθουν τα παιδιά ότι ο Dvorak λάτρευε την Αφροαμερικάνικη μουσική και τα γκόσπελς, θα μπορούν να καταλάβουν την επιρροή αυτής της μουσικής στα κομμάτια του. Και όταν καταλάβουν τις παιχνιδιάρικες μελωδίες στις συνθέσεις του Μότσαρτ θα καταλάβουν γιατί ένας μεγάλος πιανίστας κάποτε είπε: «Η μουσική του Μότσαρτ είναι εύκολη για τα παιδιά να την καταλάβουν και να την παίξουν , αλλά όχι τόσο εύκολη για τους ενήλικες».

ΠΡΟΤΡΕΨΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΜΑΘΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟ ΜΟΥΣΙΚΟ ΟΡΓΑΝΟ
Το να μάθουν να παίζουν ένα μουσικό όργανο μπορεί να είναι μια πολύ καλή ευκαιρία να αυξηθεί η απόλαυση των παιδιών από την κλασσική μουσική και για κάθε είδος μουσικής.  Πολλοί μεγάλοι συνθέτες ανάμεσά τους και ο Τσαϊκόφσκι, ο Μπάρτοκ, ο Μπαχ και άλλοι έγραψαν μουσική για μικρά παιδιά και μαθητές. Και είναι πολλοί οι κλασσικοί συνθέτες που έχουν κομμάτια που μπορούν να παιχθούν από αρχάριους. Και το παιδί σας και εσείς (αν αποφασίσετε να το συνοδέψετε σε αυτή του τη δραστηριότητα και να μάθετε κι εσείς κάποιο μουσικό όργανο)  θα έρθετε σε επαφή με τη θεωρία της μουσικής και να παίζετε μαζί κάποια κομμάτια. Και φυσικά ας μην ξεχνάμε ότι πολλοί από τους μεγαλύτερους συνθέτες ήταν κι αυτοί δάσκαλοι της μουσικής και φυσικά ξεκίνησαν ως μαθητές.

ΑΚΟΥΣΤΕ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΣΑΣ
Μπορεί να είναι στο αυτοκίνητο, στο σπίτι ή σε μια συναυλία, το να ακούτε μουσική με τα παιδιά σας και μετά να μιλήσετε γι’ αυτή είναι ένας πολύ καλός τρόπος να εμβαθύνετε και οι δυο στη κλασσική μουσική. Αφού ακούσετε ένα κλασσικό κομμάτι μπορείτε να μιλήσετε με το παιδί σας για τα μουσικά όργανα που ακούσατε, το ύφος του κομματιού (χαρούμενο, λυπημένο), τα συναισθήματα που σας προκάλεσε, τις εικόνες που σας έφερε στο μυαλό κλπ. Θα εκπλαγείτε με το πόσο γρήγορα τα παιδιά σας θα έχουν το δικό τους αγαπημένο ρεπερτόριο που θα θέλουν να το ακούν μαζί σας.

ΦΤΙΑΞΤΕ ΤΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ
Μόλις αρχίσετε να μαθαίνετε τις μελωδίες από μεγάλα κλασσικά κομμάτια, είναι στ΄ αλήθεια πολύ διασκεδαστικό να επινοείτε λέξεις και ρίμες που ταιριάζουν και να φτιάχνεται στίχους για το συγκεκριμένο κομμάτι. Κάθε αποτέλεσμα είναι αποδεκτό – το να τραγουδάτε μαζί με τις μελωδίες της κλασσικής μουσικής θα σας βάλει περισσότερο    στην κλασσική μουσική. Και μάλιστα ίσως να ακούσετε και άλλες λεπτομέρειες στο κομμάτι που δεν είχατε ακούσει πριν.

ΑΚΟΥΣΤΕ ΤΟ ΞΑΝΑ (ΚΑΙ ΞΑΝΑ…ΚΑΙ ΞΑΝΑ… ΚΑΙ ΞΑΝΑ….)
Πολλά από τα ποπ τραγούδια γίνονται δημοφιλή επειδή απλά ο κόσμος τα ακούει ξανά και ξανά και ξανά… Το ίδιο ισχύει και για τα κλασσικά κομμάτια. Όσο περισσότερο τα ακούτε τόσο πιο οικεία θα γίνουν. Και υπάρχει μεγάλη πιθανότητα τα παιδιά σας να αγαπάνε περισσότερο τα κομμάτια που ακούνε περισσότερο και να θέλουν να τα ακούνε συνέχεια, αλλά και να τα εκτιμάνε και περισσότερο. Όταν ο μεγάλος τσελίστας Pablo Casals ήταν 90 χρονών, ανέφερε ότι για 80 χρόνια έπαιζε κάθε πρωί το ίδιο κομμάτι του Bach και ανεφερε: Η μουσική δεν είναι ποτέ ίδια για μένα, ποτέ. Κάθε μέρα το ίδιο κομμάτι είναι κάτι καινούριο , φανταστικό και απίστευτο.

(Συγγραφέας του κειμένου είναι ο Richard Perlmutter, ο οποίος έχει κερδίσει 30 βραβεία, περιλαμβανομένων και 2 Γκράμι.)

Πηγή: Kindykids.gr

23/9/12

Παραδοσιακή μουσική... σαν παραμύθι από τα παλιά...



   Ανοίγοντας σήμερα την τηλεόραση, το ενδιαφέρον μου κινήθηκε από μία εκπομπή αφιερωμένη στον Γιώργο Μελίκη. Ποιός έιναι ο Γιώργος Μελίκης; Καταξιωμένος λαογράφος με σπουδές δημοσιογραφίας, έχει αφιερώσει μεγάλο μέρος των ενδιαφερόντων του στον παραδοσιακό πολιτισμό και την ανάδειξή του. Πέρα από τις ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές που έκανε -άγνωστος στους περισσότερους από μας- ασχολήθηκε και με την διοργάνωση εκατοντάδων εκδηλώσεων, πάντα σχετικών με την λαϊκή παράδοση και συγκέντρωσε ένα πολύ μεγάλο αριθμό κειμηλίων της παράδοσης.
   Τέτοιοι άνθρωποι, που έχουν αφιερώσει τη ζωή τους στην παράδοση, είναι άξιοι θαυμασμού και θα πρέπει να αποτελούν πρότυπα μίμησης. Μας δίνουν την ώθηση να κάνουμε στροφή προς τις ρίζες μας. Το άρθρο αυτό, με αφορμή τη σημερινή εκπομπή, θέλει να τονίσει τη σημασία της παραδοσιακής μουσικής και την εκμάθησή της στα παιδιά από μικρή ηλικία. 
   Η μουσική αποτελούσε σημαντικό στοιχείο για την καθημερινή ζωή του ανθρώπου από την αρχή της ιστορίας του μέχρι σήμερα. Για κάθε σημαντικό γεγονός στην πορεία της ζωής του υπήρχαν τραγούδια και μελωδίες με τα οποία τα είχε συνδυάσει. Κάθε τόπος είχε τα δικά του μουσικά έθιμα, τις δικές του παραδοσιακές μελωδίες. 
   Με το πέρασμα του χρόνου όμως οι μουσικές αυτές συνήθειες και αξίες ξεχάστηκαν. Θάφτηκαν μέσα στο χρονοντούλαπο του παρελθόντος, και τη θέση τους πήραν οι δυτικότροπες μελωδίες. Οι Έλληνες αναζητούσαν ξένα πρότυπα ζωής και σκέψης. Όλο και περισσότεροι γονείς εκδήλωναν την επιθυμία τους να στείλουν τα παιδιά τους σε ωδεία για τη διδασκαλία κλασσικής μουσικής, ενώ υπήρχε ταυτόχρονη απομάκρυνση και αδιαφορία προς την παραδοσιακή μουσική και τα αντίστοιχα όργανα της. Ο κίνδυνος μετατροπής της πολιτισμικής μας κληρονομιάς σ’ ένα μουσειακό πολιτισμικό είδος, οδηγεί στην ανάγκη να συμβάλλει κάθε τόπος και κάθε άνθρωπος ξεχωριστά στην προσπάθεια διαφύλαξης της. 
    Τα τελευταία χρόνια, στον τομέα της εκπαίδευσης, έχει αρχίσει να γίνεται μία δειλή στροφή προς τις μουσικές ρίζες μας. Όλο και περισσότερα μουσικά προγράμματα δημιουργούνται δίνοντας βάση στην παραδοσιακή κουλτούρα. Οι παιδαγωγοί έχουν ως στόχο να μεταλαμπαδεύσουν τις αξίες της μουσικής μας παράδοσης και θέλουν να έχουν σύμμαχους τους γονείς σ΄ αυτήν τους την προσπάθεια. 
   Η ενασχόληση με τη παραδοσιακή μουσική από την παιδική ήδη ηλικία διαπλάθει το ήθος και το χαρακτήρα, προσδίδοντάς ένα ιδιαίτερο και χαρακτηριστικό πολιτισμικό γνώρισμα. Η βιωματική ενασχόληση και η γνώση της παραδοσιακής μουσικής θα φέρει το παιδί σε επαφή με τις μουσικές του ρίζες. Συμβάλλει στην εξοικίωση με τα συγκεκριμένα ακούσματα και την κατανόηση τους, καθώς αυτά αποτελούν την ταυτότητά μας, την προέλευσή μας. 
   Αυτή η πολιτισμική μας παρακαταθήκη πρέπει να διαφυλαχτεί. Τα παιδιά, γνωρίζοντας την, θα γίνουν οι φυσικοί συνεχιστές, στην προσπάθεια αναβίωσή της και μ’ αυτόν τον τρόπο θα αποφύγουμε το σταδιακό σβήσιμο της μουσικής κληρονομιάς. Έτσι, γνωρίζοντας ότι δεν είμαστε μετέωροι, χωρίς πυξίδα και προσανατολισμό θα μπορούμε να κοιτάμε με μεγαλύτερη αισιοδοξία το αύριο των παιδιών μας...

19/9/12

Κοιμηθείτε...εύκολα!


   Η ώρα του ύπνου αποτελεί για πολλές οικογένειες με μικρά παιδιά πραγματική δοκιμασία –και μάλιστα σε επαναλήψεις: Τα παιδιά έχουν πλύνει τα δόντια τους, έχουν φορέσει τις πυτζάμες τους, έχουν ακούσει το παραμύθι τους, το έχουν ξανακούσει, έχουν δεχθεί το φιλί της καληνύχτας και τότε ξεκινούν τον αγώνα των υπεκφυγών: «Πεινάω», «Διψάω», «Θέλω να πάω στην τουαλέτα», «Θέλω τη μαμά/τον μπαμπά/την γιαγιά/το αρκουδάκι μου» κ.ο.κ.
   Την λύση, σύμφωνα με πολλούς ειδικούς και γονείς που το έχουν δοκιμάσει, μπορούν να δώσουν ορισμένες κλασικές μελωδίες, οι οποίες έχουν την ιδιότητα να χαλαρώνουν, να γοητεύουν, να αποσπούν και να μεταφέρουν τα παιδιά στην αγκαλιά του Μορφέα...


Τα κριτήρια της κατάλληλης μουσικής για την ώρα του ύπνου έχουν ως εξής


  1. Η μουσική πρέπει να έχει σταθερό ρυθμό.
  2. Η μουσική πρέπει να έχει σταθερή αρμονία.
  3. Η μουσική δεν πρέπει να περιλαμβάνει φωνητικά.
  4. Η μουσική είναι προτιμότερο να προέρχεται από 1-2 μουσικά όργανα παρά από ολόκληρη ορχήστρα, που θα παράγει πιο δυναμικό ήχο.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι δέκα παρακάτω μελωδίες χαλαρώνουν μικρά και μεγάλα παιδιά, ενώ τα εξοικειώνουν με μουσικά έργα ανεκτίμητης αξίας:


  • Johann Sebastian Bach, Σουίτες για σόλο τσέλο

Οι σουίτες αυτές (συλλογή από μελωδίες για χορό), συντέθηκαν μεταξύ 1717-1723. Πάρτε μία γεύση από εδώ.



  • Johann Sebastian Bach, Goldberg Variations
Συντέθηκε το 1741 και αποτελείται από 30 παραλλαγές οι οποίες συγκεντρώθηκαν και συντέθηκαν από τον αρπιστή του Δούκα Kaiserling, ο οποίος έπασχε από αϋπνίες.  Πάρτε μία γεύση από εδώ.


  • Joseph Haydn, String Quartets Op. 33

Έξι κουαρτέτα εγχόρδων που συντέθηκαν το 1781 και «μιλούν» για την ομορφιά, την γενναιότητα και την αμεσότητα. Πάρτε μία γεύση από εδώ.



  • Wolfgang Mozart, Κονσέρτο για φλάουτο και άρπα

Συντέθηκε το 1778 και αποτελεί ένα από τα πιο αιθέρια έργα του σπουδαίου συνθέτη. Πάρτε μία γεύση από εδώ.



  • Wolfgang Mozart, Έγχορδα Κουαρτέτα "Haydn"

Έξι έγχορδα κουαρτέτα που συντέθηκαν μεταξύ 1782 και 1785 και αφιερώθηκαν από τον Mozart στον φίλο και μέντορά του Joseph Haydn. Πάρτε μία γεύση από εδώ.



  • Wolfgang Mozart, Τρίο για πιάνο

Συνολικά ο Mozart συνέθεσε πέντε τρίο για πιάνο, βιολί και τσέλο μεταξύ 1786 και 1788 και είναι όλα τους αριστουργήματα. Πάρτε μία γεύση από εδώ.



  • Ludwig van Beethoven, Κουαρτέτα για Έγχορδα Op. 18

Μία συλλογή με έξι έγχορδα κουαρτέτα, κομψά και λυρικά, που συντέθηκαν μεταξύ 1798 και 1800. Πάρτε μία γεύση από εδώ.



  • Johannes Brahms, Clarinet Quintet in B Minor

Συντέθηκε από τον Brahms προς τα τέλη της ζωής του, το 1891, και αποτελεί ένα από τα ομορφότερα κλασικά έργα που έχουν ποτέ γραφτεί. Πάρτε μία γεύση από εδώ.



  • Johannes Brahms, Τρίο για βιολί, πνευστό και πιάνο

Θα θέλετε να το ακούτε ξανά και ξανά ακόμα και αφού κοιμηθούν τα παιδιά. Πάρτε μία γεύση από εδώ.



  • J. S. Bach, Εφευρέσεις και Συμφωνίες για πιάνο ("Two and Three-Part Inventions")

Ένα έργο το οποίο, οι γονείς που παίζουν πιάνο, πρέπει να βρουν και να δοκιμάσουν να αποδώσουν οι ίδιοι στα παιδιά. Πάρτε μία γεύση από εδώ.

Πηγή: www.mama365.gr